Najwcześniejsze lampy elektryczne skonstruowane zostały przez sir Humphreya Davy'ego w 1809 r. Były to węglowe lampy łukowe. Dwa pręty z węgla drzewnego przymocowane były do końcówek ogromnych baterii. Gdy stykano je razem zaczynały świecić rozżarzone do białości w punkcie zetknięcia.
Gdy rozsuwano je na odległość ok. 10 cm powstawał łuk białego, intensywnego światła. Lecz dopiero w 1831 roku, wraz ze skonstruowaniem generatorów, lampy te stały się praktycznym źródłem światła. W latach 50-ych XIX wieku elektrycznych lamp łukowych zaczęto używać do czasowego oświetlenia ulic wielkich miast Europy i Ameryki Płn. Łuk węglowy dawał bardzo silne światło, jednak lampy były wielkie, ciężkie i brudne, wymagające ciągłego czyszczenia. Dlatego naukowcy zaczęli poszukiwać czegoś innego. Rozpoczęto eksperymenty z przepuszczaniem prądu elektrycznego przez cienkie włókno. W 1878 r. sir Joseph Swan zatopił cienki kawałek zwęglonej celulozy w szklanej bańce. Podgrzał włókno, aby odgazować węgiel, następnie wypompował powietrze z bańki chcąc wytworzyć próżnię. W ten sposób powstała pierwsza lampa żarowa, popularnie zwana żarówką. Jednak to Thomas Edison zwyciężył w wyścigu o wyprodukowanie pierwszej żarówki. Rok po Swanie wyprodukował on żarówkę z drucikiem zrobionym z cienkiego włókna ze zwęglonego bambusa. W 1882 roku zbudował pierwszą elektrownię w Nowym Jorku, która zapewniała prąd do zapalenia 10 000 żarówek. Wiek światła elektrycznego stał się faktem.
Copyright @ 2010 Światło